Statiefkijker Vlissingen

Deze Duitse statiefkijker (op driepoot) werd gebruikt voor observatie doeleinden, de lenzen hebben een inkijkhoek van 80°. De kijker is afkomstig van de havencommandant van Vlissingen die in een woning aan de boulevard verbleef. De heer W. (Willem) van Mook uit Vlissingen was in 1944 (circa) 9 jaar toen hij met zijn vriendjes regelmatig over de boulevard liep. 

Als zij langs het pand van de commandant liepen mochten zij regelmatig binnen komen en door deze kijker over de monding van de Westerschelde kijken. Ze vonden de commandant dan ook erg aardig!

Na de bevrijding van Vlissingen gingen ze naar het pand waar de commandant verbleef, ze gingen naar binnen en zagen de kijker nog steeds op dezelfde plaats staan (namelijk op het bureau voor het raam). Het enige verschil was dat door de beschietingen van Vlissingen er geen ruit meer in het gebouw zat. De heer van Mook nam de kijker mee, onderweg kwam hij iemand van de ordedienst tegen. De man van de OD zei 'hou de kijker maar'. Jaren heeft Willem de kijker bewaard en rond 2009 heeft hij hem geschonken aan het Bevrijdingsmuseum.

Het bijzondere aan deze kijker is, dat de zonnekappen langer zijn dan de normale uitvoering(en). De commandant zal deze speciaal hebben laten maken omdat de zon ondergaat in het westen. En dit is de richting waar de commandant bij de ondergaande zon naar keek. Waarschijnlijk heeft hij het driepotige statief(je) ook aan laten passen om het te gebruiken voor deze kijker (ook dit is niet standaard). Normaal hoort bij deze kijker namelijk een groot statief waar je achter moest staan om vliegtuigen waar te nemen. Aangezien de commandant door de kijker keek vanachter zijn bureau was een groot statief niet handig.